25 jaar Gereformeerde Adoptie Vereniging

 

Het begon allemaal in 1977.

Vier gezinnen wilden graag in contact komen met andere adoptiefouders en plaatsten een oproep in het Nederlands Dagblad..

Daarop kwamen ongeveer 30 reacties. Uit de reacties bleek dat meerdere adoptiegezinnen behoefte hadden aan contact met elkaar. Al spoedig werd het plan opgevat om een vereniging op te richten.

Met voortvarendheid werd gewerkt en zodoende kregen de “reflectanten” in september 1977 een uitnodiging om naar de oprichtingsvergadering te komen. Deze werd op 22 oktober 1977 in de Westerkerk te Amersfoort gehouden. Het Nederlands Dagblad van 12 november 1977 meldde dat Gereformeerd Nederland er een nieuwe organisatie bij had.

Op de vergadering waren 42 mensen aanwezig en met in de ene hand een kop koffie en de andere in de lucht was de GAV een feit.

In mei 1978 heeft de G.A.V ongeveer 50 leden. In die maand verschijnt ook het allereerste contactblad.

In dat eerste nummer wordt uitgebreid ingegaan op een stuk in het ND over de bedoeling van de G.A.V. De ingezonden stukken in de krant gaat bijvoorbeeld over de vraag of adoptie wel mag.

Ook het punt doop en adoptie werd toen al genoemd. Als we terugkijken heeft dit punt de G.A.V. al 25 jaar bezig gehouden en nog is het niet over. Alleen al wat dat betreft is het bestaan van de GAV gerechtvaardigd. Wat hebben kerkmensen op het punt van doop en adoptie elkaar een hoop pijn gedaan. Heden ten dage zijn er nog tegenstanders die zich in allerlei juridische bochten proberen te wringen zodat je wel eens de indruk krijgt dat in het geval van de doop van een geadopteerd kind de afkomst van het kind belangrijker is dan het feit dat de adoptiefouders het kind graag christelijk willen opvoeden.

In het eerste nummer stond o.a. een verslag van een  adoptiereis naar Indonesië. Je kreeg een indruk van de adoptieprocedure en je was getuige van hoe adoptiefouders het land zelf beleefden. Uit de reisverslagen die daarna volgden kon je ook opmaken dat een adoptiereis iets anders is dan een vakantiereis.

Er zijn vele exemplaren van het blad Adoptiek (die naam had het inmiddels gekregen) verschenen. Wat is daarin veel geschreven en gezegd.

Talrijk waren de artikelen over alles wat maar met kinderen in het algemeen en adoptiekinderen in het bijzonder te maken had.

Verder werden vele lezingen gehouden over bijvoorbeeld de vraag of de diaconie financieel moet bijspringen bij adopties. Ook waren er lezingen over het hechtingsproces of de opvoeding van adoptiekinderen. Een andere vorm van elkaar informeren was het houden van workshops of er werd een film over adoptie bekeken of er werd een toneelstuk opgevoerd.

En toch was het allermooiste om mee te maken dat de leden elkaar konden ontmoeten. Dan merkte je dat er zoveel behoefte was om met “ervaringsdelers” te spreken omdat je normaal toch al zoveel moet uitleggen en soms het gevoel hebben dat je je moet verantwoorden.

De GAV vervulde naast een ontmoetingsfunctie ook een informatiefunctie. Die informatie wordt bijvoorbeeld door aanstaande adoptiefouders gevraagd. Dit is een groep die zeer veel belang hecht om met mede christenen over adoptie in al zijn facetten te spreken. De GAV was  ook een aanspreekpunt voor kerkenraden. Nog steeds zijn er kerkenraden die niet precies weten hoe dat nou zit met dat dopen van adoptiekinderen. Ook dan was de GAV natuurlijk een prima adres om je licht op te steken. Een groep waar meer aandacht aan wordt gegeven wordt gevormd door de grootouders. Enige jaren geleden werd speciaal voor die groep een workshop georganiseerd. Toen ze elkaar daar spraken was er het feest van de herkenning.

 

De ontwikkeling van de GAV kent in 1998 een hoogtepunt. In dat jaar worden ook de statuten van de GAV aangepast zodat een ieder die de statuten van harte kan onderschrijven lid kon worden van de GAV. Overigens is de grondslag van de GAV is steeds dezelfde gebleven: Gods Woord.

 

In 2001 ontstond een kleine crisis. De voorzitter en de secretaresse traden af en er konden geen opvolgers worden gevonden.. De overgebleven bestuursleden hebben onder de toenmalige leden een enquête gehouden. Hierin werd de vraag gesteld of de leden vonden dat de GAV nog recht van bestaan had. De vraag werd nogmaals gesteld en op grond van de reacties van de mensen die wilden doorgaan heeft het bestuur besloten dat de GAV bleef bestaan. De GAV bestond sinds die tijd uit leden die aangegeven hebben dat we door moesten gaan. De GAV organiseerde nog maar 1 vergadering per jaar en daarbij speelde de ontmoeting en het elkaar bemoedigen een belangrijke rol. Het blad Adoptiek was omgezet in een halfjaarlijkse nieuwsbrief en ook op internet is de GAV inmiddels actief (www.adoptiek.nl)

Nu is de tijd toch gekomen dat de GAV niet meer door kon gaan zoals  hierboven beschreven. Er is besloten om verder te gaan zonder inschrijving bij de KVK, ook is de contributie afgeschaft en worden de jaarlijkse ontmoetingsdagen georganiseerd door belangstellenden voor deze dag. Onder de naam Ontmoetingsdag Gereformeerde Adoptiegezinnen (OGA) zal deze club mensen verder gaan en zal zolang als dat haalbaar is de site online houden om zo de contactmogelijkheden te behouden.

 

 

Historie

Ontmoetingsdag

Gereformeerde Adoptiegezinnen (OGA)